Toen ik in 2010 begon met zonnepanelen was de rekensom eenvoudig. Alles wat je opwekte, kon je salderen. De stroom die je terugleverde had dezelfde waarde als de stroom die je afnam. Daardoor maakte het eigenlijk niet uit wanneer je energie gebruikte.
Dat model heeft jarenlang uitstekend gewerkt, maar die situatie verandert in 2027. Met het afschaffen van de salderingsregeling verdwijnt dat evenwicht. De stroom die je teruglevert krijgt een veel lagere waarde dan de stroom die je afneemt. Daarmee verandert de hele logica achter zonnepanelen.
Waar het vroeger ging om zoveel mogelijk opwekken, draait het nu om zoveel mogelijk zelf gebruiken. Dat besef was voor mij een belangrijk kantelpunt.
Ik had inmiddels een installatie die ruim voldoende energie opwekt, maar zag ook dat een groot deel daarvan overdag wordt teruggeleverd. Juist op momenten dat de prijs laag is. Terwijl ik ’s avonds en in de winter energie nodig heb, wanneer de prijs juist hoger ligt. Daarmee ontstond een nieuwe vraag: hoe kan ik mijn eigen energie beter benutten?
Tegelijkertijd kwam de opkomst van dynamische energiecontracten. De prijs van elektriciteit is daarbij niet meer vast, maar verandert per uur. Dat maakt timing ineens net zo belangrijk als de hoeveelheid energie en daarmee veranderde mijn kijk op energie volledig.
Niet alleen opwekken, maar sturen. Niet alleen besparen, maar optimaliseren.
Het afschaffen van salderen is een groot nadeel en ik kan er van alles van vinden, maar het is niet anders. Het verandert de spelregels en zoals bij elke verandering zullen we moeten kijken naar nieuwe oplossingen. Voor mij is dit het moment om na te denken over de volgende stap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten